Lessons Learned on Perspective During Exploration 27

Malorie Mackey · September 14, 2022

Lessen geleerd over perspectief tijdens Exploration 27

Hoe meer ik aan mezelf en mijn meditatiepraktijk werk, hoe meer ik begrijp hoe belangrijk perspectief is. Na jaren van het doorstaan van moeilijke ervaringen, ben ik tot de realisatie gekomen dat we allemaal blinde vlekken in het leven hebben. Soms hebben we het perspectief van iemand anders nodig om dingen te zien die we zelf niet kunnen zien. Met een rijanalogie: een persoon die een auto van buitenaf bekijkt, kan zien wat er in de blinde vlekken van de bestuurder zit. Voor mij is dit ook waar op een dieper, psychologisch niveau.

Tijdens het patronen in Focus 27, zag ik deze DNA-achtige gegevensdownloads die naar de aarde werden gestuurd om onze huidige realiteiten te beïnvloeden.

Ik heb ontdekt dat wanneer ik een meditatie-sessie ingaan met een intentie, of het nu gaat om manifesteren, genezen of inzicht krijgen in een situatie, ik deze intentie anders kan zien vanuit elk Focus-niveau naarmate mijn frequentie verschuift. Bijvoorbeeld, ik zie Focus 12 als een poort van mogelijkheden die voor mij openstaan. Ik zie Focus 15 door een reeks lineaire levenslijnen waar ik uit kan stappen en van een grote afstand kan bekijken. Tijdens het patronen in Focus 27, zag ik deze DNA-achtige gegevensdownloads die naar de aarde werden gestuurd om onze huidige realiteiten te beïnvloeden. Dus, natuurlijk, wanneer ik verschillende problemen vanuit deze Focus-niveaus bekijk, zie ik verschillende uitkomsten en ontvang ik verschillende inzichten. Het verschuiven door deze niveaus heeft me laten zien dat we soms een perspectiefverandering in het leven nodig hebben om vooruit te komen.

Toen ik dit afgelopen jaar Exploration 27 deed, had ik een paar belangrijke openbaringen die me te binnen schoten door een verschuiving in perspectief. Laat me eerst zeggen dat ik nooit veel een genezer ben geweest. Sterker nog, ik heb helemaal geen roeping om te genezen — het zit gewoon niet in de kaarten voor mij op dit moment. Echter, toen ik het Healing and Regeneration Center in Focus 27 bezocht, ervoer ik meerdere openbaringen over het genezen van mezelf.

Voor de eerste keer begreep ik echt wat het betekent om dingen vanuit een extreem ander perspectief op fysiek niveau te zien. Bijvoorbeeld, een stevig bureau is eigenlijk gewoon een dicht cluster van deeltjes die zo samengeperst zijn dat het functioneert als een vaste vorm. Als we er echt naar kijken, is dat wat fysieke objecten zijn, maar we zien ze niet zo vanuit ons normale wakkere realiteitsperspectief. We zien ze als solide massa's. We zijn niet dichtbij genoeg om het op moleculair niveau te zien zonder een hulpmiddel, zoals een microscoop. Meerdere lenzen van amplificatie kunnen ons laten zien hoe dat bureau er echt uitziet op een basisniveau.

Deze niet-fysieke plaats gaf me de tools die ik nodig had om mezelf vanuit een ander perspectief te zien, om mezelf te zien genezen, niet alleen in mijn macro menselijke vorm, maar op moleculair niveau — een niveau van deeltjes die de weefsels en organen van mijn lichaam vormen, die allemaal als een eenheid functioneren.

Welnu, soms is het belangrijk om de ware bron van iets te herinneren. Ik ontdekte dat toen ik in het Healing Center in Focus 27 was, ik in staat was om ver terug te stappen en ook heel dichtbij te komen om mezelf te zien voor wie ik werkelijk ben — wat mij, nou ja, mij maakt van binnenuit. Deze niet-fysieke plaats gaf me de tools die ik nodig had om mezelf vanuit een ander perspectief te zien, om mezelf te zien genezen, niet alleen in mijn macro menselijke vorm, maar op moleculair niveau — een niveau van deeltjes die de weefsels en organen van mijn lichaam vormen, die allemaal als een eenheid functioneren. Dit stelde me in staat om te genezen zoals ik nog nooit eerder had gedaan.

Het was vanuit deze plaats dat ik in staat was om een aantal belangrijke trauma's uit vorige levens waar ik aan vasthield te genezen. Ik heb veel lichamelijk geleden in een specifiek vorig leven en stierf op een zeer minder-ideale manier. Ik ontdekte dat ik dat trauma vasthield zonder de mogelijkheid om het los te laten. Terwijl ik zat en hierover nadacht in het Healing Center, realiseerde ik me dat een verschuiving in mijn perspectief de sleutel was die ik nodig had om deze pijnlijke hechting die ik weigerde los te laten te verhelpen.

Welnu, ik keek opnieuw naar die situatie in mijn andere leven en zei: “Wacht eens even. Dat was IK. Ik weet dat ik met alles kan omgaan, dus waarom maak ik me nog steeds zorgen over het lijden dat ik in een ander leven heb doorgemaakt?”

Ik weet in mijn huidige leven dat ik met alles kan omgaan. Ik maak me geen zorgen over lijden en probeer zelfs pijn voor anderen op me te nemen omdat ik weet dat ik het kan handelen. Maar ik weet nooit of anderen dat kunnen. Dus, ik neem graag lasten voor mensen op me. Ik denk dat het een deel is van empathie. Welnu, ik keek opnieuw naar die situatie in mijn andere leven en zei: “Wacht eens even. Dat was IK. Ik weet dat ik met alles kan omgaan, dus waarom maak ik me nog steeds zorgen over het lijden dat ik in een ander leven heb doorgemaakt?” Dat kleine “ah-hah” moment loste alles op wat me belastte. Ik dacht aan deze persoon als een ander persoon, niet als een uitbreiding van mezelf. Door haar te bekijken als een andere variant van mij, wist ik dat ik het kon handelen. Ik wist dat, hoewel het vreselijk was, het voorbij was, en ik liet dit ding dat me jarenlang achtervolgde vallen. Het gebeurde snel en moeiteloos door mijn perspectief op de situatie te verschuiven.

Ten slotte realiseerde ik me gedurende deze week van zware meditatie dat de mensen die we dagelijks zien ons echt helpen om onze perspectieven exponentieel te verschuiven. Bijvoorbeeld, de groepen waarmee we zijn tijdens onze Monroe Institute-programma's helpen onze uitkomsten en ervaringen vorm te geven. Praten met iemand in de ochtend over archeologie en avontuur zorgde ervoor dat ik die soorten ervaringen visualiseerde in mijn meditatie later die dag.

We worden gemakkelijk geleid door degenen om ons heen op een onderbewust niveau. Degenen die het dichtstbij zijn helpen onze perspectieven vorm te geven. Voor mij is het belangrijk dat mijn doelen in lijn zijn met die van hen en dat zij een positieve invloed in mijn leven zijn. Dichtbij zijn bij degenen die een negatieve invloed uitoefenen kan een van de meest schadelijke keuzes zijn.

Ons perspectief vormt de dagelijkse realiteiten waarmee we geconfronteerd worden. Als we door een negatieve lens kijken, kan het leven negatief en pijnlijk aanvoelen.

Zou de wereld een betere plek zijn als we vanuit een perspectief van dankbaarheid in ons dagelijks leven kwamen? Ik denk dat de meesten het ermee eens zouden zijn. Ons perspectief vormt de dagelijkse realiteiten waarmee we geconfronteerd worden. Als we door een negatieve lens kijken, kan het leven negatief en pijnlijk aanvoelen. Als we vanuit een plek van dankbaarheid komen en de zegeningen voor ons zien, kan ons perspectief ons helpen het vreugdevolle leven te leiden dat we willen leven.

Er is elke dag een kaart van mogelijkheden voor ons neergelegd, en ik geloof echt dat we onze omstandigheden kunnen vormgeven en transformeren door intentie en actief manifesteren wat er daarna komt. Het is belangrijk om vanuit een perspectief van dankbaarheid te komen om de best mogelijke uitkomst te ervaren. Probeer perspectief te verschuiven. Experimenteer met het zien van je leven vanuit verschillende Focus-niveaus en “afstanden.” Leer je mindset te verschuiven naar het perspectief dat het beste werkt elke dag. Dit heeft een wereld van verschil gemaakt in mijn leven.

Explore Upcoming Retreats
Learn More

Malorie Mackey

Actress, Author & Adventurer

Malorie Mackey is an actress, host, and writer living in Los Angeles, CA. Malorie's first book was published in 2017 and her short story "What Love Has Taught Me" has been published in the anthology "Choices.” You can find Malorie’s travel content on dozens of digital media platforms. Check out www.maloriesadventures.com for more.

Malorie's adventures don't just encompass physical adventures. She has been a student of intuition since she was a teenager, studying at Edgar Cayce’s A.R.E. In 2019, Malorie discovered the Monroe Institute while filming her travel show. Since then, she has been studying the art and science of consciousness through many different programs and life experiences.