Exploration 27 Sırasında Perspektif Üzerine Edinilen Dersler

Kendim üzerinde çalıştıkça ve meditasyon pratiğime daha fazla odaklandıkça, perspektifin ne kadar önemli olduğunu daha iyi kavrıyorum. Zor deneyimlere yıllarca katlandıktan sonra, hayatta hepimizin kör noktaları olduğunu fark ettim. Bazen göremediğimiz şeyleri görmek için başkalarının perspektifine ihtiyaç duyarız. Bir sürüş benzetmesi kullanarak, bir kişinin dışarıdan bir araca bakması, sürücünün kör noktalarında neler olduğunu görebilmesini sağlar. Bu benim için daha derin, psikolojik bir düzeyde de geçerlidir.

Focus 27'de kalıplar oluştururken, bu DNA benzeri veri indirmelerinin dünyaya gönderildiğini ve mevcut gerçekliklerimizi etkilemekte olduğunu gördüm.

Bir meditasyon seansına niyetle girdiğimde, ister tezahür etmek, ister iyileşmek veya bir durum hakkında içgörü kazanmak olsun, bu niyeti her Focus seviyesinden farklı bir şekilde görebiliyorum, çünkü frekansım değişiyor. Örneğin, Focus 12'yi benim için açık olan olasılıkların bir kapısı olarak görüyorum. Focus 15'i ise dışına çıkabileceğim ve uzaktan görebileceğim bir dizi lineer Lifeline olarak görüyorum. Focus 27'de kalıplar oluştururken, bu DNA benzeri veri indirmelerinin dünyaya gönderildiğini ve mevcut gerçekliklerimizi etkilemekte olduğunu gördüm. Bu nedenle, bu Focus seviyelerinden farklı sorunları incelediğimde, farklı sonuçlar görüyorum ve farklı içgörüler alıyorum. Bu seviyeler arasında geçiş yapmak, bazen hayatta ilerlemek için bir perspektif değişikliğine ihtiyaç duyduğumuzu gösterdi.

Geçtiğimiz yıl Exploration 27'ye katıldığımda, perspektif değişikliği aracılığıyla bana gelen birkaç önemli aydınlanma yaşadım. Öncelikle, ben hiç iyi bir şifacı olmadım. Aslında, iyileştirme konusunda hiçbir çağrım yok—bu şu anda benim için mümkün değil. Ancak, Focus 27'deki İyileşme ve Yenilenme Merkezi'ni ziyaret ettiğimde, kendimi iyileştirme konusunda birden fazla aydınlanma deneyimledim.

İlk kez, fiziksel düzeyde son derece farklı bir perspektiften bakmanın ne anlama geldiğini gerçekten anladım. Örneğin, sağlam bir masa aslında bir araya getirilmiş parçacıkların yakın bir kümesidir ve bu şekilde katı bir form olarak işlev görür. Gerçekten de fiziksel nesneler budur, ancak normal uyanık gerçeklik perspektifimizden onları bu şekilde görmüyoruz. Onları katı kütleler olarak görüyoruz. Bir mikroskop gibi bir alet olmadan moleküler düzeyde görecek kadar yakın değiliz. Birden fazla büyütme lensi, o masanın temel düzeyde nasıl göründüğünü bize gösterebilir. 

Bu fiziksel olmayan yer, kendimi farklı bir perspektiften görmem için gerekli araçları sağladı, kendimi iyileşirken görmek için, sadece makro insan formumda değil, aynı zamanda moleküler düzeyde—vücudumdaki dokuları ve organları oluşturan parçacıklar düzeyinde, hepsi bir bütün olarak işlev görüyor.

Bazen bir şeyin gerçek kaynağını hatırlamak önemlidir. Focus 27'deki İyileşme Merkezi'nde bulunduğumda, kendimi kim olduğumla görmek için geri adım atabildiğimi ve çok yakın bir mesafeden de kendimi görebildiğimi fark ettim—içten dışa beni oluşturan şey. Bu fiziksel olmayan yer, kendimi farklı bir perspektiften görmem için gerekli araçları sağladı, kendimi iyileşirken görmek için, sadece makro insan formumda değil, aynı zamanda moleküler düzeyde—vücudumdaki dokuları ve organları oluşturan parçacıklar düzeyinde, hepsi bir bütün olarak işlev görüyor. Bu, daha önce hiç olmadığı gibi iyileşmemi sağladı.

Bu yerden, tutunduğum bazı büyük geçmiş yaşam travmalarını iyileştirebildim. Belirli bir geçmiş yaşamda fiziksel olarak çok acı çektim ve çok da ideal olmayan bir şekilde öldüm. O travmayı bırakma yeteneğim olmadan tutunduğumu fark ettim. İyileşme Merkezi'nde oturup bu durumu düşündüğümde, perspektifimdeki bir değişikliğin, bırakmak istemediğim bu acı verici bağlanmayı düzeltmek için ihtiyaç duyduğum anahtar olduğunu fark ettim. 

O geçmiş yaşamımdaki duruma tekrar baktım ve dedim ki, “Bir dakika. O BEN'dim. Her şeyi halledebileceğimi biliyorum, o halde neden başka bir yaşamda yaşadığım acılardan hâlâ endişe duyuyorum?”

Mevcut yaşamımda her şeyle başa çıkabileceğimi biliyorum. Acıdan endişe duymuyorum ve hatta başkaları için acıyı üstlenmeye çalışıyorum çünkü bunun üstesinden gelebileceğimi biliyorum. Ama başkalarının bunu yapıp yapamayacağını asla bilemiyorum. Bu yüzden insanlara yükleri üstlenmeyi seviyorum. Bunun bir empati parçası olduğunu düşünüyorum. O geçmiş yaşamımdaki duruma tekrar baktım ve dedim ki, “Bir dakika. O BEN'dim. Her şeyi halledebileceğimi biliyorum, o halde neden başka bir yaşamda yaşadığım acılardan hâlâ endişe duyuyorum?” O küçük “ah-hah” anı, üzerimdeki her şeyi düzeltti. Bu kişiyi başka bir kişi olarak düşünüyordum, kendimin bir uzantısı olarak değil. Onu, benim farklı bir varyantım olarak gördüğümde, bunun üstesinden gelebileceğimi biliyordum. Korkunç olsa da, bunun sona erdiğini biliyordum ve yıllardır beni rahatsız eden bu şeyi bıraktım. Duruma olan perspektifimi değiştirerek bu hızlı ve zahmetsiz bir şekilde gerçekleşti.

Son olarak, bu yoğun meditasyon haftası boyunca, her gün gördüğümüz insanların gerçekten perspektiflerimizi katlanarak değiştirdiğini fark ettim. Örneğin, Monroe Enstitüsü programlarımız sırasında birlikte olduğumuz gruplar, sonuçlarımızı ve deneyimlerimizi şekillendirmeye yardımcı oluyor. Sabah birisiyle arkeoloji ve macera hakkında konuşmak, o tür deneyimleri meditasyonumda daha sonra görselleştirmemi sağladı.

Etrafımızdaki insanlar, bilinçaltı düzeyde bizi kolayca yönlendirir. En yakın olanlar, perspektiflerimizi şekillendirmeye yardımcı olur. Benim için, hedeflerimin onlarınkiyle uyumlu olması ve hayatımda olumlu bir etki yaratmaları önemlidir. Negatif bir etki yaratanlarla yakın olmak, en zararlı seçimlerden biri olabilir.

Perspektifimiz, karşılaştığımız günlük gerçeklikleri şekillendirir. Negatif bir mercekten bakarsak, hayat negatif ve acı verici hissedebilir.

Günlük yaşamlarımızda bir minnet perspektifinden gelirsek dünya daha iyi bir yer olur mu? Sanırım çoğu kişi katılır. Perspektifimiz, karşılaştığımız günlük gerçeklikleri şekillendirir. Negatif bir mercekten bakarsak, hayat negatif ve acı verici hissedebilir. Eğer bir minnet yerinden gelir ve önümüzdeki nimetleri görürsek, perspektifimiz bize yaşamak istediğimiz neşeli hayatı yaşamamızda yardımcı olabilir.

Her gün önümüzde bir olasılıklar haritası var ve niyet ve aktif olarak neyin geleceğini tezahür ettirerek koşullarımızı şekillendirebileceğimize gerçekten inanıyorum. En iyi olası sonucu deneyimlemek için bir minnet perspektifinden gelmek önemlidir. Perspektifi değiştirmeyi deneyin. Hayatınıza farklı Focus seviyelerinden ve “mesafelerden” bakmayı deneyin. Her gün en iyi çalışan perspektife zihniyetinizi kaydırmayı öğrenin. Bu, hayatımda büyük bir fark yarattı.